माझ्या दमलेल्या ' पप्पू' ची कहाणी

सोनिया मॅम आपल्या निवासस्थानात बसलेल्या आहेत. हातात ' पालक नीती ' ची पुस्तके दिसताहेत. तेवढ्यात त्यांच्या हातातील फोन किणकिणतो. कन्या प्रियंकाचे नाव 'स्क्रीन' वर दिसल्यामुळे मॅम चा चेहरा उजळतो.

' मॉर्निंग, प्रियु बेटा , कशी आहेस '

' मी मस्त, तुझं काय चालू आहेय '

' माझं ठीक नाहीये. तुझ्या भावाचं काय होणार हाच विचार डोक्यात असतो. त्याला कसा हॅन्डल करायचं हेच कळत नाहीये.  त्यामुळेच थोडा त्रास होतोय ' सोनिया मॅम आपली व्यथा सांगतात.

'अगं शिकेल तो हळूहळू, अजून लहान आहे तो.'

' लहान कुठला ४५ वर्षांचा घोडा झालाय. बरं ते जाऊ दे, तुझ्या ओळखीचा प्रौढ बाळांसाठीचा एखादा समुपदेशक आहे का गं?       

' प्रौढ बाळ ? हे काय काढलं आहेस तू ?'

' अग ज्यांचं नुस्त वय वाढलंय अशा बाळांना प्रौढ बाळ म्हणतात असं ह्या पुस्तकात लिहिलंय. आपला राहुल अशांपैकीच आहे. अशा बाळांच्या पालकांकरीता ' पेरेंट्स ओरीएन्टेशन प्रोग्राम घेणारे समुपदेशक असतात असं ह्या पुस्तकात लिहिलेय. बघ जरा चौकशी करून '

आपला भाऊ हुशार असून त्याच्यासाठी समुपदेशक वगैरे लागणार नाहीत असे सांगण्याचा प्रयत्न प्रियंका करते. मात्र आईसाहेब ऐकायलाच तयार नव्हत्या. आईच्या समाधानासाठी हो, बघते असे म्हणत ती फोन ठेवून देते.  सोनिया मॅम पुन्हा पुस्तक वाचण्यात गढून जातात. त्यांची तंद्री भंगते ती दारावर झालेल्या टिकटिकी मुळे. सोनिया मॅम आपल्या तोंडासमोरचे पुस्तक बाजूला करून दरवाज्याच्या दिशेने पाहतात. दरवाजात चि. राहुल उभा असतो.

' काय आहे ? त्रासिक चेहऱ्याने मॅमची पृच्छा.

'रजेचा अर्ज द्यायला आलोय. ' चि. राहुल सांगतात.

'रजा ? तुला कशाला हवीय रजा ?'

' का म्हणजे ?वर्ष सव्वा वर्ष हिंडतोय मी. एका पाठोपाठ एक इलेक्शन झाल्यात. पायाला भिंगरी लावून हिंडलोय. आता मला सुट्टी नको का. किती दमायला झालंय मला. '

' अरे ते नमो अंकल बघ . तुझ्या पेक्षा २० वर्षांनी मोठे आहेत. ते सारखे हिंडत असतात. सारखी कुठे ना कुठे ना भाषणे चालू असतात. एक दिवसही सुट्टी घेतली नाहीये त्यांनी आणि तुला दमायला काय झालं रे हेलीकॉप्टर नं तर हिंडत होतास. सायकल चालवत अस्ता तर दमलाय असं म्हणता आलं असतं ' सोनिया मॅमचा आवाज चांगलाच चढलेला असतो. 

आईच्या हल्ल्याने चिरंजीव चांगलेच प्रथम गांगरतात आणि नंतर चिडतात. तरातरा आईच्या खोलीतून बाहेर पडतात.चिरंजीव चिडले आहेत हे लक्षात आल्यावर त्याच्या मागे मातोश्री धावतात.

' राहुल असं काय करतोस '

' ज्जा, मी नाही बोलणार तुझ्याशी. कट्टी, कट्टी, कट्टी ' स्वारी चांगलीच चिडलेली असते.

' रुसू बाई रुसू, कोपऱ्यात बसू, तिकडून आला शिनचॅन, खुदकन हसू ' असं म्हणत त्या लेकाची समजूत काढायचा प्रयत्न करतात. शिनचॅन चं नाव ऐकल्यावर राहुलच्या चेहऱ्यावर काही काळ बारीक हसू येतं. त्याचा चेहरा पुन्हा फुगतो.

' अरे इथ पार्लमेंट च सेशन चालूय आणि तू रजा मागतो आहेस. '

' मला त्या बजेट मधलं ओ कि ठो कळत नाहीये. महसुली तुट. वित्तीय तुट, भांडवली खर्च, महसुली जमा… सगळ माझ्या डोक्यावरून जातंय. असली भाषणं ऐकून मला झोप येते. मग मिडीयावाले मी डुलक्या काढतो म्हणून बोंब ठोकतात. त्या पेक्षा मी सुट्टीच घेतो ना .'

' त्या लॅन्ड बिलावरून केवढा गोंधळ चालूय. आपल्याला चान्स आलाय त्या मोदींवर ॲटॅक करण्याचा आणि तू चाललास सुट्टीवर '

'त्या लॅन्ड बिलातल मला काहीसुद्धा माहित नाही. त्या पेक्षा तू रॉबर्ट जीजूंना सांग ना ह्यावर बोलायला. त्यांना जमीनी कमी किमतीत कशा ताब्यात घ्यायच्या हे माहिती आहे. '

आपल्या चिरंजीवांचे हे बोल ऐकून मातोश्री कपाळाला हात लावतात. असले उपाय हा सुचवू लागला तर आपले काही खरे नाही हे लक्षात येउन त्या चिरंजीवांची सीएल (चिंतन लीव्ह)  मंजूर टाकतात. - चंद्रहास मिरासदार